Niedziela Palmowa, Męki Pańskiej 2020

5 kwietnia 2020

 1.     TRANSMISJA NA ŻYWO

Parafia podjęła starania o przygotowanie transmisji na żywo mszy św. i nabożeństw z parafialnego kościoła. Mamy nadzieję, że pokonamy wszystkie piętrzące się trudności i umożliwimy Parafianom, choć w taki sposób, uczestniczyć w życiu parafii. Osoby mające dostęp do Internetu, wchodząc na stronę parafialną i klikając na podany link, będą mogły online obejrzeć przebieg sprawowanej liturgii. W ten sposób duchowo włączą się w życie liturgiczne własnej wspólnoty parafialnej. Już od mszy św. Wieczerzy Pańskiej Wielkiego Czwartku rozpoczniemy transmisję. Zapraszamy do oglądania i wspólnej modlitwy.

 2.     WIELKI TYDZIEŃ

Niedzielą Palmową rozpoczynamy Wielki Tydzień, w którym Triduum Paschalne, to w liturgii Kościoła najważniejsze dni celebracji w roku.

 3.     NIEDZIELA PALMOWA

Niedziela Palmowa to od najdawniejszych czasów upamiętnienie uroczystego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy. Wierni na pamiątkę tego wydarzenia przynoszą do świątyni palmy, aby je poświęcić i zabrać do domów. Przypominamy, że zgodnie z wytycznymi normami liturgicznymi przekazanymi przez Kurię diecezjalną, a związanymi z panującym koronawirusem, opuszcza się cały obrzęd pobłogosławienia i poświęcenia palm. Pozostała część liturgii Niedzieli Palmowej pozostaje bez zmian. Tego dnia, uroczyście czyta się Ewangelię Męki Pańskiej.

 4.     DROGA KRZYŻOWA ULICAMI JERUZALA

Obecna sytuacja, którą przeżywamy uniemożliwia wspólnotowe przeżywanie nabożeństw Wielkiego Postu. Dlatego nie możemy razem odprawić Drogi Krzyżowej ulicami Jeruzala. Zapraszamy jednak wszystkich Parafian, aby tego dnia we własnych domach w gronie rodziny o godz. 18.00 odprawić Drogę Krzyżową. W ten sposób połączymy się wszyscy duchowo z ks. Proboszczem, który samotnie odprawi nabożeństwo Drogi Krzyżowej wokół kościoła. Zachęcamy wszystkich Parafian do włączenia się w tą religijną inicjatywę. Nabożeństwo odprawimy w intencji zatrzymania i pokonania panującej w Polsce i na świecie epidemii.

 5.     TRIDUUM PASCHALNE

  • Wielki Czwartek

Msza Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00. /transmisja na żywo/. Po mszy św. możliwość modlitwy indywidualnej do czasu obecności wiernych w świątyni.

 

  • Wielki Piątek

Adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy wciągu dnia od godz. 8.00 do 18.00. Od godz. 10.00 do 11.30 będzie możliwość spowiedzi. W tym czasie kapłan będzie dyżurował w świątyni, aby chętnym osobom posłużyć sakramentem pokuty i pojednania. Zaś o godz. 15.00 rozpoczęcie Nowenny do Bożego Miłosierdzia /transmisja na żywo/.Liturgia Męki Pańskiej o godz. 18.00. / transmisja na żywo/.Po liturgii adoracja, dotąd dopóki będą osoby w świątyni.

 

  • Wielka Sobota – Wigilia Paschalna

Liturgia Wigilii Paschalnej o godz. 18.00 /transmisja na żywo/. Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim od godz. 8.00 do 18.00. Od godz. 10.00 do 11.30. spowiedź. O godz. 15.00 kolejny dzień Nowenny do Bożego Miłosierdzia /transmisja na żywo/.

 

  • Błogosławieństwo pokarmów na stół wielkanocny

 

UWAGA!

Tego dnia nie ma wspólnotowego błogosławieństwa pokarmów wielkanocnych. Święconek nie przynosimy do kościoła parafialnego, a także do remizy w poszczególnych wioskach, jak było do tej pory. Proponujemy dwie formy błogosławieństwa pokarmów na świąteczny stół. Każda rodzina sama dokona wyboru, która forma jej najlepiej odpowiada.

 A.    PIERWSZA FORMA – modlitwa w domu

Przed wielkanocnym śniadaniem, pozostając w duchowej łączności z rodziną i bliskimi, można odmówić poniższą modlitwę, zamiast zwykłej «przed jedzeniem», dla podkreślenia uroczystego charakteru posiłku.

 

Osoba prowadząca rozpoczyna modlitwę i wszyscy żegnają się znakiem krzyża:

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

W.Amen.

(Modlitwę można poprzedzić odczytaniem Ewangelii o zmartwychwstaniu: Mt 28, 1-10 lub J 20, 1-9)

 

Z Ewangelii według św. Mateusza:

 Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto powstało wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. Postać jego była jak błyskawica, a szaty jego białe jak śnieg. Ze strachu przed nim zadrżeli strażnicy i podrętwieli jak umarli.

 Anioł zaś przemówił do niewiast: „Wy się nie bójcie! Bo wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: Powstał z martwych i udaje się przed wami do Galilei. Tam Go ujrzycie. Oto, co wam powiedziałem”.

Pospiesznie więc oddaliły się od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: „Witajcie”. One zbliżyły się do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: „Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą”.

 

Następnie przygotowuje obecnych i wypowiada modlitwę:

 

Nasz Pan, Jezus Chrystus, umarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia, abyśmy żyli Bożym życiem i uczestniczyli w wielkiej radości, której źródłem jest Jego zwycięstwo. Dla podkreślenia wielkości tej niedzieli, która jest uroczystością nad uroczystościami, chcemy spożyć świąteczne śniadanie.

Prośmy, aby sam Pan pobłogosławił nasze pokarmy, aby oddalił od nas widmo epidemii i napełnił nasze serca radością.

 

Módlmy się:

Panie Jezu Chryste, Ty w dzień przed męką i śmiercią poleciłeś uczniom przygotować paschalną wieczerzę, a w dniu zmartwychwstania zasiadłeś do stołu z apostołami, aby wraz z nimi spożyć posiłek.

Prosimy Cię, pozwól nam z wiarą przeżywać Twoją obecność z nami podczas wielkanocnego posiłku, abyśmy mogli się radować udziałem w Twoim życiu i zmartwychwstaniu.

 

Chlebie żywy, który zstąpiłeś z nieba i dajesz życie światu, pobłogosław chleb i wszelkie świąteczne pieczywo na pamiątkę chleba, którym nakarmiłeś słuchających Ciebie wytrwale na pustkowiu, i który wziąłeś w swoje święte i czcigodne ręce, aby go przemienić w swoje Ciało.

 

Baranku Boży, Ty pokonałeś zło i obmyłeś świat z grzechów, pobłogosław to mięso, wędliny i wszelkie pokarmy, które będziemy jedli na pamiątkę baranka paschalnego i świątecznych potraw, jakie Ty spożyłeś z apostołami podczas Ostatniej Wieczerzy.

 

Chryste, nasze życie i zmartwychwstanie, pobłogosław te jajka, znak nowego życia, i spraw, abyśmy potrafili dzielić się z innymi wielkanocną radością, a kiedyś weszli na wieczną ucztę w domu Ojca, gdzie żyjesz i królujesz na wieki wieków.

W. Amen.

 B.     DRUGA FORMA - błogosławieństwo pokarmów przez kapłana

W Wielką Sobotę o godz. 12.00 Parafianie zgromadzą się w swoich domach z przygotowaną święconką. Połączą się przez stronę internetową parafii z ks. Proboszczem, który po wspólnej modlitwie na łączach internetowych, pobłogosławi pokarmy na świąteczny stół. Po modlitwie do godz. 13.00 przez Internet będzie można uczestniczyć w adoracji Najświętszego Sakramentu wystawionego w Grobie Pańskim.

Pozostali Parafianie, którzy nie mają dostępu do Internetu skorzystają z pierwszej formy błogosławieństwa pokarmów.

 

Zachęcamy wszystkich Parafian, aby wykorzystując Internet, włączyli się modlitewnie w przeżywanie tajemnic odkupienia w Jezusie Chrystusie, jakie celebruje Kościół.

 6.     ZMARTWYCHWSTANIE PAŃSKIE, UROCZYSTOŚĆ

Msze święte tego dnia:

- godz. 6.00 i Nowenna do Bożego Miłosierdzia / transmisja na żywo/.

- godz. 11.00.

 7.     BŁOGOSŁAWIEŃSTWO PARAFII

W pierwszy dzień Wielkanocy - jeśli pogoda pozwoli - jest zaplanowane błogosławieństwo Parafii. Pomiędzy godz. 12.00 a 13.00, kapłan w asyście straży przejedzie samochodem po terenie Parafii z Najświętszym Sakramentem i udzieli błogosławieństwa mieszkańcom poszczególnych wiosek. Parafianie, kiedy usłyszą dźwięk syreny wozu strażackiego, zgromadzą się w domu przy oknie wychodzącym na główną drogę lub wyjdą na własną posesję, aby przyjąć błogosławieństwo. Trasa przejazdu będzie przebiegać po głównej drodze w wiosce.

 8.     KWESTA NA KWIATY DO GROBU PAŃSKIEGO

Dziękujemy za złożone ofiary na kwiaty do Grobu Pańskiego, mieszkańcom następujących wiosek:

- Borki – 270 zł.,

- Dębowce – 415 zł.,

- Lipiny – 450 zł.,

- Jeruzal – 40 zł.

9.     NOTA KOMISJI NAUKI WIARY KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

Zachęcamy wszystkich Parafian do lektury tekstu Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski w związku z pandemią koronawirusa.

 

JEZUS ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ

 

Wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność nad światem ma wielkie znaczenie dla ludzkiego życia. Przypomina, że dla Boga nie ma nic niemożliwego, że jest On Władcą wszechświata i Panem ludzkiego losu. Bóg nie pozostawia dzieła stworzenia samemu sobie, ale troszczy się o dobro duchowe każdego człowieka. Wiara w Opatrzność Bożą może być jednak wystawiona na próbę w obliczu zła i cierpienia, zwłaszcza o wymiarze tak globalnym, jak pandemia spowodowana przez koronawirusa SARS-CoV-2.

 

1. Oblicza lęku

„Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności – mówił papież Franciszek w swojej przejmującej homilii na pustym Placu Świętego Piotra – ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy” (27.03.2020 r.).

 

W czasie pandemii ludzie doświadczają lęku, który przybiera różne kształty. Najczęściej jest to lęk przed śmiercią, będący przyczyną wielu innych ludzkich obaw. Z tego podstawowego lęku wyrastają inne: lęk przed zarażeniem, chorobą, odejściem bliskich osób, bezrobociem, bankructwem, blokadą szans rozwoju, długotrwałą izolacją. Nie można też zapomnieć o dotkliwym lęku przed samotnością, utratą sensu życia, przed zwątpieniem w Bożą Opatrzność i związaną z tym wszystkim obawą o przyszłość świata.

 

Oprócz rozmaitych przejawów strachu, będącego spontaniczną reakcją ludzi na dostrzegane niebezpieczeństwa, pojawia się także negatywne zjawisko sztucznego wywoływania lęku generowane przez współczesnych proroków pesymizmu, apokaliptycznego końca świata i rzekomej „godziny działania karzącego Boga”. Głównym błędem owych samozwańczych proroków jest nieprawomocne i zarazem sugestywne wypowiadanie się w imieniu Boga, promowanie prostych i naiwnych „recept” na zmianę sytuacji, błędne pojmowanie Opatrzności Bożej jako mechanicznej i natychmiastowej interwencji Bożej na zawołanie człowieka. Rodzi się tu niebezpieczeństwo manipulowania Bogiem, wystawiania Go na próbę, a w konsekwencji niedopuszczalnego rozliczania Boga. Człowiek nie może stać się zuchwałym sędzią oskarżającym Boga. Na tej złudnej drodze nigdy nie znajdzie satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia.

 

2. Kościół jako „sakrament nadziei”

W sytuacji narastającego lęku, którego liczne formy dotyczą realnych i konkretnych zagrożeń, pojawia się również niebezpieczeństwo rozpaczy. Jest ona szczególnie destrukcyjna. Rozpacz – w odróżnieniu od innych form lęku – nie jest spontaniczną reakcją człowieka na jakieś konkretnie rozpoznane zagrożenie, lecz subiektywnym stanem poczucia beznadziejności, całkowicie paraliżującym osobę ludzką. Rozpacz jest wyrazem skrajnego braku wiary w możliwość pokonania niebezpieczeństwa, całkowitego zwątpienia w możliwość pozytywnej zmiany.

 

W obecnym czasie pandemii, naznaczonym ludzką skłonnością do rozpaczy, Kościół na nowo odkrywa swoją misję, którą jest głoszenie Chrystusa jako źródła nadziei, pociechy i umocnienia. Będąc sakramentem nadziei w świecie dotkniętym cierpieniem i zwątpieniem, Kościół rozpoznaje swoją odpowiedzialność za stan nadziei w ludzkich sercach i za wiarę w przezwyciężenie groźby destrukcyjnej rozpaczy. Wspólnota Kościoła jest wezwana, aby szczególnie w sytuacji zagrożenia okazywać swoje macierzyńskie i miłosierne oblicze, zatroskane o umocnienie nadziei w sercach ludzi zmagających się ze światową pandemią.

 

Najpełniejszą odpowiedzią na pytanie o sens zła i cierpienia jest Ewangelia, Dobra Nowina o Bogu, który objawił się w Jezusie Chrystusie jako Pan życia i śmierci, Zwycięzca piekła i szatana, Odkupiciel człowieka i wszelkiego stworzenia. On zwyciężył zło i daje nam udział w tym zwycięstwie. „On jest naszą nadzieją, jest najpiękniejszą młodością tego świata. Wszystko, czego dotknie, staje się młode, staje się nowe, napełnia się życiem. […] On żyje i chce, abyś żył” (Franciszek, Christus vivit, nr 1).

 

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że dopuszczenie przez dobrego i wszechmocnego Boga zła fizycznego i moralnego jest tajemnicą, na którą światło rzuca Chrystus. Podkreśla też, iż – choć zło nie staje się dobrem – Bóg ze zła może wyprowadzić dobro: „Z największego zła moralnego, jakie kiedykolwiek mogło być popełnione, z odrzucenia i zabicia Syna Bożego, spowodowanego przez grzechy wszystkich ludzi, Bóg, w nadmiarze swej łaski, wyprowadził największe dobro: uwielbienie Chrystusa i nasze Odkupienie” (KKK 312).

 

3. Bezdroża pseudoreligijnych propozycji

W obliczu realnego niebezpieczeństwa płynącego z faktu pandemii rodzą się ze strony pseudoreligijnych interpretatorów szkodliwe postulaty. Niezgodne z biblijnym obrazem Boga jest ukazywanie Go jako niemiłosiernego sędziego, bezdusznego kontrolera ludzkich działań, mściwego tyrana lub przeciwnie – obojętnego władcy świata, zdystansowanego obserwatora ludzkiego teatru dziejów. Niebezpieczne jest obsesyjne szukanie kozła ofiarnego jednoznacznie odpowiedzialnego za pandemię, a także praktyka potępiania, stygmatyzowania, obwiniania całych grup ludzkich za zło pandemii.

 

Szkodliwe jest propagowanie fałszywej historiozofii, powoływanie się na prywatne pseudoobjawienia i sny, nonszalancka, wyrwana z kontekstu egzegeza biblijna, ignorowanie, marginalizowanie lub nawet otwarte kwestionowanie współczesnego nauczania Kościoła. Ze słuszną krytyką spotyka się nierozróżnianie porządku natury i łaski, wymiaru duchowego i materialnego, prowadzące do lekceważenia zasad bezpieczeństwa podczas liturgii.

Niedopuszczalne jest magiczne traktowanie sakramentów i sakramentaliów, promowanie wizji Kościoła jako bezpiecznej arki, przeznaczonej wyłącznie dla świętych i sprawiedliwych. Pojawia się niekiedy ukryta pochwała indywidualizmu i egoizmu, wyrażająca się w poszukiwaniu ratunku wyłącznie dla siebie i swoich bliskich, czy współwyznawców, którzy dzięki realizacji proponowanych akcji zostaną zachowani od nieszczęścia.

 

Dojrzała religijność wyraża się zarówno w odrzuceniu kwietyzmu, postawy polegającej na braku jakichkolwiek działań w oczekiwaniu na pomoc Bożej łaski, jak i pelagianizmu, polegającego na przekonaniu, że człowiek sam z siebie jest w stanie osiągnąć zbawienie i rozwiązać wszystkie problemy. Należy natomiast dowartościować postawę synergii, czyli współpracy człowieka z Bogiem, połączenia ludzkich działań z otwarciem na dar Bożej łaski, rzetelnej wiedzy z głęboką wiarą, codziennej aktywności z gorącą modlitwą.

 

4. Czas próby i wyboru

Odrzucając pesymistyczne i fatalistyczne rozumienie historii, Kościół ukazuje Chrystusa jako sens dziejów świata, a Boga jako naszą absolutną przyszłość. Na początku nowego tysiąclecia św. Jan Paweł II wyraził życzenie, aby Kościół stawał się domem i szkołą komunii. „Duchowość komunii – pisał w Novo millennio ineunte to przede wszystkim spojrzenie utkwione w tajemnicy Trójcy Świętej, która zamieszkuje w nas i której blask należy dostrzegać także w obliczach sióstr i braci żyjących wokół nas. Duchowość komunii to także zdolność odczuwania więzi z bratem w wierze dzięki głębokiej jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego», co pozwala dzielić jego radości i cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwą i głęboką przyjaźń” (nr 43).

 

Pandemia ogarniająca wszystkie kraje świata odsłania naszą kruchość egzystencjalną i złudne poczucie samowystarczalności. Jednocześnie mobilizuje do odkrycia braterstwa i przynależności do jednej rodziny ludzkiej. Możemy ją odczytać jako globalny „znak czasu” będący wezwaniem do jedności, współpracy, solidarności i odpowiedzialności ludzi wierzących i niewierzących, chrześcijan i wyznawców innych religii. Szczególna wdzięczność należy się pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, diagnostom, wolontariuszom za ich ofiarną, wręcz bohaterską służbę dla ratowania życia i zdrowia ludzkiego.

 

Konieczne dla walki z epidemią ograniczenia swobody przemieszczania się i gromadzenia są szczególnie bolesne dla wiernych, pozbawionych bezpośredniego dostępu do Eucharystii i sakramentów Kościoła. Możemy jednak łączyć się duchowo z Chrystusem Eucharystycznym za pośrednictwem transmisji telewizyjnych, radiowych oraz internetowych. Możemy ten trudny czas wykorzystać do odnowienia praktyki modlitwy domowej i rodzinnej, do konkretnych uczynków miłosierdzia, zwłaszcza wobec osób starszych i samotnych, szczególnie zagrożonych epidemią. Codzienna modlitwa różańcowa może stać się dla nas szkołą głębokiej wiary połączonej z ofiarną służbą bliźniemu na wzór Maryi, Wspomożycielki Wiernych.

 

Warto postrzegać okres trwania pandemii jako czas próby i wyboru, zgodnie ze słowami papieża Franciszka: „Nie jest to czas Bożego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym” (27.03.2020 r.).

Abp Stanisław Budzik

Metropolita Lubelski

Przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP

 

10. TYGODNIK IDZIEMY

Zachęcamy do nabycia tygodnika „Idziemy” w Internecie. Najnowszy numer tylko w e-wydaniu. Numer na 5 IV  jest do nabycia na stronach:www.idziemy.pl; https://eprasa.pl/news/idziemy oraz https://www.egazety.pl/wydawnictwo-warszawsko-praskie/e-wydanie-idziemy.html

 

11.WYPOMINKI

» Archiwum | Pobierz jako PDF

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
67 0.13948893547058